اشعار
/ تعداد ابيات / شماره صفحه
آدمى در عالم خاكى نمىآيد بدست
/ 390
آدميزاده طرفه معجونى است
/ 2 / 369
آرى به روزگاران مهرى نشسته بر دل
/ 1 / 438
آنان كه گلند و آنكه خار است
/ 1 / 111
آنچنان باقى و محكم داشتن
/ 1 / 131
آنچه هست از قامت ناصاف و بىاندام ماست
/ 1 / 332
آنچه يار سرو بالا مىكند
/ 2 / 201
آن را كه خوش آيد كه نبيند مكروه
/ 1 / 545
آه از اين جور و تظلم كه در اين دامگه است
/ 1 / 220
آه از اين صرّاف بازاران گوهر ناشناس
/ 2 / 152
آهن و پولاد از يك كان برون آيد ولى
/ 1 / 226
آيين تقوا ما نيز دانيم
/ 2 / 571
از آستان پير مغان سر چرا كشى
/ 2 / 729
از تو همه مستى و غرور است و تكبر
/ 1 / 50
از قد وى است آنچه مىدارد سرو
/ 1 / 47
از نام خوشش زشتى كارش پيداست
/ 1 / 223
اگر از جانب معشوقه نباشد كششى
/ 1 / 296
اگر شرابخورى قطره فشان بر خاك
/ 1 / 297
اگر فقيه نصيحت كند كه مى مخوريد
/ 2 / 94
اگر مىكشى بار پيلان در آى
/ 3 / 523
اگرنه بادهء غم دل ز ياد ما ببرد
/ 3 / 197
الا يا ايها السّاقى ادر كأسا و ناولها
/ 3 / 263