فراوانى به تحفة الملوك چاپ سال 1317 داشت و عنوان آن در صدر صفحهء اوّل به صورت « كتاب نصايح الملوك كه شيخ تاجىزاده ترجمه به فارسى كرده است از كتاب انيس العارفين » ، ضبط شده بود ، معرفى كرد و سپس از « آقايان دانشمندان و محققين » درخواست كرد كه هركس نام صحيح اين كتاب را مىداند كه تحفة الملوك يا نصايح الملوك است ، با نام مؤلف و زمان تأليف توسط نشريهء دانشكده ادبيات دانشگاه تبريز به ايشان اطّلاع دهد تا زمينهاى براى چاپ دوبارهء اين كتاب توسط « كتابخانهء طهران » فراهم شود 32 .
در سال 1350 در فرهنگ ايرانزمين بخشى از يك نسخهء خطّى با عنوان « قسمت اضافى تحفة الملوك » به چاپ رسيد . اين بخش از يك نسخهء خطّى ، بعد از فوت تقىزاده در ميان اوراق به جا مانده از وى يافت شده بود 33 . در سال 1351 كه استاد جلال الدين همايى ، تصحيح جديدى از نصيحة الملوك غزالى ارائه داد ، از شباهتهاى بين تحفة الملوك و نصيحة الملوك سخن گفت و در ضمن تركيب نصيحة العجايب را از « غرايب تركيبات و عجايب تعبيرات » دانست 34 .
در سال 1363 در مجلهء آينده 35 مقالهاى با عنوان « دو منظومه فارسى قديمى در تحفة الملوك » به قلم تقى بينش انتشار يافت كه در آن مقاله از مقاله ژيلبر لازار ايرانشناس معروف فرانسوى كه دربارهء دو قطعه شعر در تحفة الملوك سخن گفته شده بود ، ذكرى به ميان آمد و تصحيحى كه لازار از آن دو قطعه شعر به دست داده بود ، ترجمه شد و در اختيار همگان قرار گرفت . حاصل اين نوشتار آن بود كه دو قطعه شعرى كه در تحفة الملوك بعد از حكايت اسكندر و حكايت كيخسرو آمده است ، به « دورههاى اوليهء شعر درى » يا « نيمهء قرن سوم و يا اوايل قرن چهارم هجرى » اختصاص دارد . بعد از آن در سال 1364 در همان مجله ( - آينده ) 36 در پاسخ به مقالهء پيشين ، مقالهاى از سيامك گيلك منتشر شد . نويسندهء اين مقاله ضمن يادآورى برخى نكتهها راجع به تحفة الملوك ، نظر لازار را مبنى براينكه دو قطعه شعرى كه بعد از حكايت اسكندر و حكايت كيخسرو آمدهاند ، برمبناى روايتهاى پهلوى سروده شدهاند و صورتى تحوّليافته از شعر پهلوى هستند ، از غرايب دانست .
تحفة الملوك ( فارسى ) — صفحة مقدمهء مصحح 25
مساهمون: علي بن أبي حفص بن فقيه محمود الإصفهاني
صمقدمهء مصحح ٢٥