( 132 ) ص 106 الحرّ عبد البر : « بالبرّ يملك الحرّ » ( شرح فارسى غرر الحكم / ج 3 ، ص 205 ) ؛ « عند تواتر البرّ و الاحسان يتعبّد الحرّ » ( همان / ج 4 ، ص 324 ) : « بالبرّ يستعبد الحرّ و شاعر آن را به نظم آورده است :
شعر
احسن الى الابرار تستعبد نفوسهم * فطال ما استعبد الانسان احسان »
( درّة التاج ص 175 )
( 133 ) ص 106 الاحسان يقطع . . . - ترجمه فرائد الادب ، ص 72
( 134 ) ص 106 من يزرع خيرا . . . - موسوعة الامثال العرب / ج 5 ، ص 483 .
باب سيزدهم
( 135 ) ص 109 اى المؤمنين . . . - المعجم المفهرس لالفاظ الحديث النبوى / ج 2 ، ص 75 - 74 ؛ حلية الاولياء / ج 8 ، ص 333 ؛ احياء العلوم / ج 3 ، ص 50
( 136 ) ص 109 اول ما يوضع . . . - المعجم المفهرس لالفاظ الحديث النبوى / ج 2 ، ص 74 ؛ حلية الاولياء / ج 5 ، ص 75
( 137 ) ص 110 قارن : - يادداشتهاى باب دوّم ذيل « شهريار » ؛ - يادداشتهاى باب هفتم ذيل « شروين قارن » .
( 138 ) ص 111 از خوى نيك معروف كرخى . . . اين حكايت در رسالهء قشريه ، ص 95 - 394 و همچنين در تذكرة الاولياء ، ص 325 با تغييرى اندك نقل گرديده است .
( 139 ) ص 113 ديگر آنكه راز خويش به كسى . . . يادآور اين بيتها از گلستان سعدى است :
خامشى به كه ضميرِ دلِ خويش * با كسى گفتن و گفتن كه مگوى
اى سليم ، آب ز سرچشمه ببندد * كه چو پر شد نتوان بستن جوى
( گلستان سعدى ، ص 171 ) .
باب چهاردهم
( 140 ) ص 116 قلب الاحمق . . . - نهج البلاغه ، ص 368 ؛ شرح فارسى غرر الحكم / ج 4 ، ص 507
( 141 ) ص 116 هرمس :
( hermes )
، در روايات اسلامى از 3 هرمس اسم برده مىشود هرمس
I
يا هرمس مثلث النعمه يا هرمس مثلت بالنعم . . . يا هرمس الهرامسه . مطابق خنوخ عبرانيان و ادريس عرب . قبل از طوفان نوح مىزيسته و در صعيد مصر مسكن داشته . اول كسى است كه از اجرام علوى ، حركات نجومى رطب و غيره بحث كرده و در اين ابواب رسائلى تأليف كرده