فصل پانزدهم در باب آداب عفو و عقوبت و حاجت خواستن و شرط آن
به هرگناهى آدمى را مستوجب عقوبت و مستحقّ انتقام مدان ، و چون كسى گناهى كند او را معذور دار . چه آدمى بىگناه نبوده .
و به هرناملايمى خشمناك مشو و به غضب مرو ، و در وقت قهر و حالت اعراض نفسانى هرچند از ارباب حشمت و از اصحاب قدرت باشى فروتنى و حلم اختيار كن و آتش غضب را به آب اين دو وصف بنشان ، تا از جملهء ارباب مردى و از زمرهء اصحاب مردمى باشى و بلندنام و نيك سرانجام گردى .
بيت
هيچ دانى كه مردمى چه بود ؟ * روز دولت فروتنى كردن
مجرمان را گناه بخشيدن * گاه قدرت غضب فروخوردن
بدانكه هرچيزى متعلّق به چيزى است و از براى امرى مخلوق گشته ، همچنانچه عفو و اغماض متعلّق به جرم و گناه است و ايجاد او از