باب ششم در حلم
- مذهب منسوخ
حلم ، عبارت از بردبارى است . « 1 » قدما حليم كسى را گفتهاند كه نفس او را سكون
هامش
( 1 ) . عبيد در اينجا به تعبير فيلسوفان « حلم » را شرح اسم كرده يعنى معنى لغوى آن را گفته ، مانند اينكه بگوييم : وجود يعنى هستى . امّا در اصطلاح حكمت عملى و علماى اخلاق : « الحلم ، هو فضيلة للنفس تكسبها طمأنينة ، فلا تكون شغبة و لا يحرّكها الغضب بسهولة و سرعة » ( تهذيب ، 25 ) . عبيد در حقيقت از تعريف ابن مسكويه اقتباس كرده و « حليم » را بر پايهء آن تعريف كرده است .