ام على ،
( عالم ، متوفى قرن 7 ه ) مادر رضى الدّين على بن موسى بن جعفر بن محمد بن طاوس ، از بانوان گرانقدر و عالم و فاضل اماميه بود . برخى شاگردان شيخ على كركى در ضمن ذكر اسامى مشايخ ، نام ام على را ذكر كرده و او را ستودهاند .
شريفه ،
دختر على بن طاوس ، ( عالم ، متوفى قرن 7 ه ) افندى در رياض العلماء نام او آورده و مىگويد : او عالم فاضل ، كامل ، كاتب و در 12 سالگى حافظ قرآن بود . از سيد بن طاوس اجازه داشت . سيد در كتاب سعد السعود فرمود : اين قرآن را بر دخترم شريفه كه حافظ قرآن است و دوازده سال از سن او گذشته وقف كردم ، ذلك فضل اللّه يؤتيه من يشاء .
ام الخير بغدادية ،
( محدث ، متوفى قرن 7 ه ) از بانوان مشهور قرن 7 هجرى و معروف به حجال النساء ، در بغداد مىزيست . از علما و بزرگان زمان خود كه تبحرى داشتند پيش قدم بوده و به تدريس براى طلاب مىپرداخته است . ابن بطه ، ابو المظفر ، كاغدى و شجاع حربى را ديده و از آنان حديث شنيده است و به انتشار آن پرداخته است و محدثان بزرگى همچون اسماعيل بن عساكر و قاضى تقى الدّين سلمان و ابن سعد و ابن شحنه و فاطمه بنت سلمان و ديگران از او اجازه گرفتهاند . اين اين بانو علاوه بر فضل و علم ، زهد و ورعى بسيار داشت . چندين بار به مكه معظمه مشرف شد و در سال 640 دعوت حق را لبيك گفت .
قرن هشتم هجرى
ام على ،
( فقيه ، متوفى قرن 8 ه ) همسر شهيد اوّل محمد بن مكى عاملى ، بانويى عالم فاضل فقيه متقى عابد بود . مرحوم شهيد اوّل زنها را فرمان مىداد كه در احكام دين خود به ام على رجوع نمايند .
زينب بغداديه ،
( فقيه ، متوفى قرن 8 ه ) مادرش فاطمه دختر عباس بغدادى است زنى فقيهه فاضله متدين و پرهيزگار و صالح و زاهد و عابد بسيارى از زنان مصر و دمشق و بغداد از مواعظ او بهره مىبردند . وى در سال 796 ه وفات كرد .
فاطمه ، دختر شيخ محمد بن احمد ،
( فقيه ، متوفى قرن 8 ه ) صاحب رياض مىفرمايد : كه اين فاطمه بانويى عالم ، فقيه و از مشايخ سيد تاج الدّين محمد بن معية حسينى بود . و شيخ شهيد - قدس سره - توسط ابن معيه از او روايت دارد و شيخ عبد الصمد بن احمد به او اجازه داده است .