شيخ فضل اللّه نورى ( 1259 - 1327 ق )
حاج شيخ فضل اللّه فرزند ملا عباس نورى كجورى مازندرانى ، از فقها و اساتيد به نام و مدافعان راه فضيلت بود .
وى در 2 / ذىالحجه / 1259 ق ( يا 1258 ق ) در نور مازندران متولد گرديد . مادرش همشيرهء محدث گرانقدر آيتاللّه ميرزا حسين نورى ( صاحب مستدرك الوسائل ) بود و بعدا داماد دائى خود شد .
شيخ فضل اللّه پس از آموختن مقدمات در ايران ، رهسپار نجف اشرف شد و نخست جزو شاگردان آيتاللّه شيخ راضى نجفى درآمد ، سپس از محضر آيات : ميرزا حبيب اللّه رشتى و ميرزا محمّد حسن شيرازى ، بهره برد . پس از مهاجرت ميرزا به سامرا در سال 1292 ق وى همراه ميرزا حسين نورى ، جزو اولين كاروان مهاجران به سامرا بودند .
او ، از بزرگان شاگردان ميرزاى شيرازى و از افراد مورد وثوق وى بود ، و درس ميرزا را به رشته تحرير درآورد .
مرحوم نورى ، در حدود سال 1300 ق به تهران بازگشت ، و از جملهء معاريف علما و مجتهدان و فقها و محدثان و مدرسان اين شهر ، به شمار مىآمد . در جنبش تنباكو ، حضور فعّال داشت و با ميرزا محمّد حسن آشتيانى همكارى كرد .
شيخ فضل اللّه نورى ، از نظر علمى و فقهى و اجتماعى مورد توجه عالمان