او در سال 1232 ش مطابق با 1272 ق در شهر همدان از مادر زاده شد و پس از فراگرفتن تحصيلات مقدماتى در رشتهء علوم عربى و ادبى به تحصيلات خود ادامه داد ، و در مدرسهء « زنگنه » به تحصيل فقه و اصول و منطق و فلسفه و عروض اشتغال ورزيد ، تا جايى پيش رفت كه از زمرهء اساتيد زمان به شمار آمد ، و برخى از رشتههاى تحصيلى را تدريس مىكرد و در تدريس منظومهء سبزوارى كه در زمرهء كتب فلسفه به شمار مىرود ، تسلط زيادى داشته است .
مظهر ، پس از تكميل تحصيلات تأهل اختيار كرد و براى اعاشهء زندگى در دستگاه امير افخم قراگزلو همدانى به سمت منشىگرى به كار پرداخت ، و تا آخر عمر در اين سمت باقى بود . اما از خلال اشعار مظهر ، چنين استنباط مىشود كه زندگى را در عسرت و تنگدستى مىگذرانيده ، و مكرر از فقر شگرف و تنگدستى خود سخن به ميان آورده ، آنجا كه گفته است :
گر ز فقر و فاقه ، گمنام نخستين زمينم * مظهرم در شعر و دانش شهرهء آخر زمانم
يا آنجا كه گويد :
مظهر از خوارى كه ما در زندگيها ديدهايم * كس نيفزايد به غير از مرگ بر مقدار ما
مظهر از اساتيد مسلم شعر زمان خود و از مفاخر همدان بود . اشعارش توانايى و قدرت و طبع بلند او را در شعر مىرساند . به خصوص در فن قصيدهسرايى و مسمط مهارت و استادى او آشكار مىشود .
آثار قلمى
1 - ديوان اشعار ، كه متجاوز از ده هزار بيت در انواع شعر مىباشد ، و بيش از چهار هزار بيت آن در مدح و منقبت و مراثى اهل بيت و ائمهء اطهار عليهم السّلام سروده شده است .
2 - خستوى ، كه به طرز مثنوى سروده است .