منم كه ملك قناعت دل منير من است * منم كه شمس و قمر قرصى از خمير من است
منم كه زهره مرا مشترى شد و مريخ * به قوس برده پناه از كمان و تير من است
چو هر دو كون به چشم حقير كرده خداى * فلك به اين عظمت پايهء سرير من است
نيم فتاده ز پا چون پياله شد لبريز * و گر ز دشت شوم دوست دستگير من است
فتاده بر سر « عارف » هواى حضرت عشق * كه در سلوك ره حق دليل و پير من است
*
اين باغ كه مىبينى ، گاه از تو و گاه از من * ناچار خزان گردد ، خواه از تو و خواه از من
زاغى به زارى گفت ، پيوسته بهارى نيست * كم ناله نما ديگر ، گل از تو گياه از من
چون خرمن عمر ما ، در معرض تاراج است * زارى نسزد ديگر ، گندم ز تو كاه از من
زود است كه مىگويند ، وراث به يكديگر * او رفت تهىدست و شال از تو كلاه از من
نامبرده در سال 1369 ق مطابق با 1329 ش در سن 85 سالگى درگذشت .
پيكرش در قبرستان حاج شيخ قم مدفون گرديد .
فرزندش سيد عطاء اللّه مصطفوى متخلص به « دلداده » ، متولد سال 1283 ش در بروجرد ( به تذكرهء حسين حزين ص 513 رجوع شود ) .
- منبع
1 - تذكرهء حسين حزين 584 .
شيخ على اصغر فقيهى قزوينى ( 1321 - 1388 ق )
شيخ على اصغر فرزند شيخ عبد العظيم فقيهى قزوينى ، از فضلا اساتيد حوزهء علميه قم بود .
وى در سال 1321 ق در قزوين زاده شد .