ب
باقر سعد السلطنه ( - 1325 ق )
باقر سعد السلطنه پسر اسماعيل ، و دائى ميرزا على اصغر امين السلطان « اتابك اعظم » است . در جوانى طرف توجه و محبت ابراهيم امين السلطان بود و به همين مناسبت در سفر اول ناصر الدّين شاه به اروپا در سال 1290 ق كه ابراهيم امين السلطان از همراهان شاه بود آقا باقر را نيز با خود به اروپا برد .
آقا باقر مدتى به نيابت و مباشرت اللّه قلى ايلخانى و بعد مدتها خودش حكومت قزوين را داشت ( از سال 1307 تا 1309 ق ) در سال اخير الذكر از حكومت قزوين معزول و به جايش ابو النصر ميرزا حسام السلطنه منصوب شد ، لكن در سال 1310 ق خودش دوباره به حكومت قزوين برقرار گرديد و ضمنا علاوه بر داشتن لقب به منصب امير تومانى ( سرلشكرى ) از سرلشكرهاى فرمانى نيز نايل شد .
نامبرده مردى بود بىسواد و عامى لكن باهوش ، مرتب ، و بسيار زرنگ و كارى و از محترمين دربار ناصر الدّين شاه و مقربين آن زمان و از اشخاص متمول ايران محسوب مىگرديد و زندگانى بسيار مجلل نيز داشته است . امتياز راه شوسه قزوين به تهران را در تاريخ 1296 ق اول او گرفت .