ليكن محل دفن او را معين نمىكند ، و شايد مدفون در اين بقعه همان احمد باشد ، بنابراين نسب شريف او از اين قرار است : احمد بن اسحاق بن ابراهيم بن موسى بن ابراهيم بن موسى بن جعفر عليهم السّلام .
على بن جعفر عليه السّلام
ديگر على بن جعفر الصادق عليه السّلام كه آن بزرگوار هم محل قبرش مسلم نيست و سه موضع است كه به او نسبت مىدهند : يكى در « عريض » يك فرسخى مدينه و ديگرى در قم و ديگرى در خارج سمنان ، در خارج سمنان را علامهء مجلسى دوّم مىفرمايد مظنون كذب آن است ، ولى در قم را احتمال مىدهد كه خود او باشد ، چنان كه در « تحفة الزائر » مىفرمايد كه از جملهء كسانى كه به جلالت و نبالت شأن معروفند ، على بن جعفر مدفون به قم است ، و جلالتش مشهورتر از آن است كه ذكر شود . و اما بودنش در قم : در كتب معتبره ذكر نشده ليكن اثر قبر شريفش كه موجود است قديم است ، و بر روى قبر كتابتى هست كه نوشتهاند « قبر على بن جعفر صادق و محمّد ابن موسى » .
و از تاريخ بناى آن قبر تا اين زمان نزديك به چهارصد است ، و چون از آن قبر قديم و لوح آن چنين ظاهر مىشود كه در آنجا مدفون باشد ، بهتر آن است كه در آنجا آن حضرت را زيارت كنند » .
ليكن كلام مجلسى اوّل در شرح من لا يحضره الفقيه صريح است در اينكه آن جناب در قم مدفون است ، و از تاريخ قم چنان كه مختار محدث نورى در مستدرك است برمىآيد كه اين على مدفون به قم از احفاد آن على بن جعفر است و آن على مدفون در عريض است چنان كه در تاريخ قم گويد : « ديگر از فرزندان على بن جعفر صادق عليه السّلام و از فرزندان محمّد بن على بن جعفر صادق عليه السّلام سادات عريضهاند »
روايت است كه حسن بن عيسى بن محمّد بن على بن جعفر صادق عليه السّلام از مدينه به قم آمد و پسر او على با او بود .