كتيبهء سردر ايوان جنوبى صحن طرف خيابان موزه ( از خارج )
به عهد ناصر دين شهريار ملكآراى * امين سلطان آراست اين ستوده سراى
سرود صادق پروانه بهر تاريخش * « ببين بملك قم اينك در بهشت بپاى »
صحن زنانه يا موزه
موزه در ضلع غربى صحن نو و قسمت جنوبى حرم مطهر واقع شده است و ظاهرا اين صحن از بناهاى شاهعباس ثانى است كه براى مقبرهء پدر خود شاه صفى ساخته است ، و درب اصلى آن هم در قسمت غربى صحن نو است ( كه جلو آن قبور پدر و برادر و دائى و ساير اقوام مؤلف كتاب واقع است ) اين صحن ساده و جرزهاى آن آجرى و بدنهء آن گچى است ، و طرف شمالى آن ايوانيست كه به مقبره و بقعه شاه صفى باز مىشده ، و فعلا پس از تعميرات فتحعلى شاه كه صندوق قبر شاه صفى را برداشته و با سطح زمين برابر كردهاند بقعه مزبور رواق جنوبى حرم مطهر را تشكيل مىدهد و از اين رواق درى به مقبرهء شاهعباس ثانى باز مىشود و برابر آن درى است كه به خزانه آستانه گشوده مىشود .
سابقا زنها قبل از افتتاح موزه از اين صحن و رواق به حرم مطهر مشرف شده و در اين صحن اجتماع مىنمودند و در صحن زنانه جنب ايوان راهروى است كه مدخل مقابر سلاطين صفويه بوده است و هماكنون راهرو و مدخل سالن موزه است و كتيبهاى دارد از كاشى لاجوردى كه با خط نستعليق زرد دوازده بيت بر آن نوشته شده و قسمتى از ابيات دوازدهگانه اين است :
هذه جنات عدن فادخلوها خالدين * زائران را از صرير دررسد بر گوش جان
خشت ايوان بلندش غيرت خورشيد و ماه * صحن ايوان رفيعش مهبط كروبيان
ز التفات پادشاه صورت و معنى صفى * شد سرافراز مهم توليت جمشيد خان