به خط ابو طالب الحسينى الخطيب القمى است فى سنه 1107 ، و در سلطنت شاه سلطان حسين صفوى نوشته شده . علاوه بر اينان قبور بسيارى از شاهزادگان صفويه نيز در قم است .
و در صحن زنانه اطاقى كه فعلا موزه است معروف به قبور شاهزادگان صفوى است و در روضة الصفاى ناصرى گويد : « محمود دانست كه قزلباشيه با افاغنه به سر نخواهند برد و در هنگام فرصت به مكافات و كيفر خواهند پرداخت ، لهذا سان امراى قزلباشيه را پيش نهاد همت كرده بعد از تعيين و تشخيص و تعريف و توصيف پايه و مايهء هريك را به تحقيق شناخته مقرر كرد كه ايشان را حاضر و بعدد سور مباركهء فرقانى يكصد و چهارده تن بودند آن دنىزادهء نامرد حكم به قتل آنهمه كرد آنگاه اولاد امجاد صفويه و سادات مرتضويه را جمع نموده صغيرا و كبيرا سى و يك نفر بودند مانند حجاج عليه اللعنه حكم به قتل آن سادات حسينى و موسوى نمود و در قم از نعش ايشان مقبره جديد مزيد گرديد » . « 1 »
ديگر خاقان خلد آشيان فتحعلى شاه قاجار است . بقعهء وى كه داراى گچبرى بسيار ممتاز مىباشد در صحن كهنه است ، و آن مكان يكى از مرافق صحن بوده كه خاقان مغفور در حيات خود او را براى دفن خود تعمير نموده بودند . سنگ مرمرى كه تمثال خود را در حال حيات بر آن حجارى كرده بودند روى مضجع او نهاده كتيبهاى بر روى آن سنگ ، بر دور تمثال خاقانى به خط ميرزا زين العابدين كاشانى است كه در آن كتيبه اين اشعار ميرزا تقى علىآبادى كه زبان حال خاقان است حجارى و منقور شده است :
سپاس تو اى پاك پروردگار * بجان اندرم تا بروز شمار
به يكتائيت هركه را راى نيست * خرد را به مغز اندرش جاى نيست
پديدار كردى پى نيك و زشت * به محشر دو در از جحيم و بهشت
هامش
( 1 ) . تفصيل اين جنايت بزرگ در كتاب « اجساد جاويدان » ص 182 - 187 آمده است .