اذيت قرار دادند . مرحوم آخوند حاج ميرزا حسين نمايندهء مراجع تقليد بود و به عقيدهء شيعيان وجوهات شرعى بايد به دست مراجع برسد كه اين عالم بزرگوار به اين اتهام دستگير و روانه زندان شد . او مدت چهارده سال در زندان ستمشاهى بود كه با تلاش حاج سيد ميرزا حسين شاه يكاولنگى در بين سالهاى 1334 - 1340 از زندان آزاد شد و به خانه بازگشت . اين دانشمند فرزانه در سال 1341 ش . جهان را بدرود گفت .
پس از درگذشت حاج ميرزا حسين ، تمام اختيارات حوزه و وجوهات شرعيه به حاج آخوند زوّار غزنوى سپرده مىشود و او مديريت حوزه را به عهده مىگيرد ، مدرسهء سرولنگ را توسعه داده و تجديد بنا مىكند . آن مرحوم مىگفت : من هم درس مىگفتم و هم كار مىكردم . برخى از حسودان بىخبر از خدا به حكومت ظالم وقت گزارش دادند كه حاج آخوند زوّار غزنوى به خارج پول مىفرستد و دستگاه اطلاعات وى را به مزار شريف احضار مىكند . پس از بازجوييهاى زياد بىگناهى او ثابت مىشود و آزاد مىگردد . سپس آن عالم متقى راهى نجف اشرف مىشود ، مدت چهار سال در آن حوزه مىماند و در درس مراجع شركت مىجويد . آنگاه ، به زادگاهش بازمىگردد و عهدهدار مسئوليتهاى قبلى مىشود .
مرحوم آخوند زوّار در سال 1354 ش . به دست كمونيستها اسير شد و مدت يك ماه در زندان ولايت سمنگان زير نظر بود . هيچگاه ديده نشد كه اين مرد با تقوا و كريم النفس از وجوهات شرعيه استفاده كند ، او مقدارى املاك داشت كه از راه كشاورزى امرار معاش مىكرد و زندگىاش را مىگذرانيد ، گاهى نيز مردم به او صوم و صلاتى مىدادند ، وى نماز را مىخواند و روزهء استيجارى مىگرفت و كمبودهاى زندگى خود را جبران مىكرد . بدين علت بيشتر دورهء سال را روزه مىگرفت . وى در هنگام مرگ هفتاد هزار تومان به يكى از شاگردانش بدهكار بود . با اين كه وجوهات و غير وجوهات به دستش مىرسيد ، او خود را امانتدار مىدانست ، لذا از اينگونه اموال استفاده نمىكرد . در اواخر عمر از ديار خود هجرت كرد . سرانجام ، در سال 1381 ش . در جوار كريمه اهل بيت حضرت فاطمه معصومه عليها السّلام در سن 110 سالگى آرميد و در گورستان مقبرة العلماء به خاك سپرده شد . مراجع عظام برايش مجالس ختم برگزار كردند . عاش سعيدا و مات سعيدا « 1 » .
هامش
( 1 ) - تهيه و تنظيم توسط حجة الاسلام نثار على زاهدى .