[ 107 ] توره بن سالم بلخى
خواجه توره بن سالم در خرمفز مزار شريف پا به عرصه وجود گذاشت و در زادگاهش نشو و نما كرد و تحصيلات خود را در علوم متداول به پايان رسانيد و ازآنجاكه استعداد خوبى داشت به مقام رفيعى در علوم دستيافت . وى هنر خطاطى را به خوبى مىدانست و از خطّاطان مشهور عصر خود بشمار مىرفت ؛ بهويژه در نوشتن خط نستعليق مهارت خاص داشت . او در سلك صوفيان درآمد و اشعار عارفانه مىسرود . سرانجام توره بلخى در سال 1292 ه . ق . از راه قندهار به قصد خانهء خدا عازم بيت اللّه الحرام شد و در راه در سيالكوت از توابع لاهور ديده از جهان فروبست و در همان محل به خاك سپرده شد . اين ابيات از اوست : « 1 »
عزم ميدان كرد با صد عشوه آن چابك سوار * كيست تا اكنون نگهدار عنان اختيار
شد خرد ، آشفتهجان ، ديوانه از بهر خدا * اينچنين بيرون ميا از بزم مى آشفتهوار
رنگ رخسار تو اى گل سوزش دل تيز كرد * آتش لعل سمندت زد به جانم صد شرار
شكر كن سالم كه آن مهروى در ميدان نهاد * تا به راه او رسد نوميد جان خاكسار
هامش
( 1 ) - دايرةالمعارف آريانا ، ج 3 ، ص 589 .