مصنفان قزوين اين غزل را در نيشابورك نقش بسته بودند ، در شهور سنهء ست و سبعين و تسعمائه ( 976 ) در قزوين رحلت نمود » .
در ترجمهء مينورسكى برگى از نسخهء اساس در مقابل صفحهء 209 گراور شده كه دنبالهء شرح حال عبد الهادى مذكورست و عبارتى كه بعد از غزل در آنجا آمده اينست :
« مصنفان اين غزل را در نيشابورك نقش بستهاند . مولانا در علم موسيقى مهارت تمام داشت ، و مصنف خوب بود ، ديوان غزلياتش قريب به دو هزار بيت در ميانست در شهور سنهء ست و سبعين و تسعمائه در قزوين رحلت نمود » .
نمونهء ديگر :
« شاه جنتبارگاه ابو البقا سلطان شاهطهماسب انار اللّه برهانه ، اگرچه ترك ادب و سوء ادبست و گستاخى عجب كه آن اعليحضرت فردوس منزلت را به اين امر نسبت دهند ، اما چون شرف عرض يافت كه شجرهء اين صفت و ثمرهء اين صنعت ، به حضرت شاه ولايتپناه سلام اللّه عليه منتهى مىشود ، و آن اعليحضرت را چون ميل و توجه تمام بدين شغل معجز نظام بود ، و در اين فن استاد روزگار و مهندس معجز آثار بودند ، تيمنا و تشرفا لهذه النسخة الشريفة و تزيينا و تبركا لذا الرسالة المنفيه ، اسم مبارك آن جنت مكان را ذكر نمود ، در به دو حال بمشق نسخ تعليق و مشق تصوير رغبت تمام داشتند ، و اوقات بابركات صرف آن مىفرمودند ، و استاد بىبدل گشتند و در طراحى و چهرهگشايى بر تمامى نقاشان فايق آمدند ، و بركات ريزهء اقلام و حركات نمونهء ارقام معجز انجامش را صد هزار تحسين و چندين هزار آفرين لايقست . . . الخ » .
در ترجمهء انگليسى مينورسكى برگى ديگر از نسخهء اساس كه در مقابل صفحهء 208 گراور شده بدين عبارتست :
« شاه جنتبارگاه ابو البقا سلطان شاهطهماسب الحسينى الموسوى الصفوى انار اللّه