كتابخانهء ملى ملك ، شمارهء 4067 ، تحرير قرن يازدهم ، اول و آخر ناقص ، بقطع 2 / 16 24 در 446 برگ ، هر صفحه 19 سطر ، كاغذ نوعى ترمه ، خط نستعليق ، جلد ميشن سياه ضربى ، موزهء ايران باستان ، شمارهء 3726 . ظاهرا نسخه همزمان مؤلف است .
مسكو بحوالهء مجلهء پيام نو ، ج 4 ش 4 ، ص 44 ، مربوط به ماه تير 1327 شمسى .
استورى ( 1 / 1279 ) در ضمن معرفى كتاب و نسخههاى آن از وجود نسخهيى هم در كتابخانهء مجلس ( ج 2 فهرست ، ص 140 ، شمارهء 251 ) خبر داده است ، و حال آنكه در فهرست مزبور مقابل نام كتاب نوشته شده است : « تاريخ پادشاهانى كه در ايران سلطنت كردهاند ، از كيومرث تا آقا محمد خان قاجار ، عدهء اوراق 68 » و توجه نكرده است كه اين كتاب ديگريست .
نمونهء تراجم خلاصة التواريخ :
در باب هلالى جغتايى و علت كشته شدن او شرح دقيق و مستند ذيل كه قاضى احمد نوشته است ، در هيچ تذكرهيى مسطور نيست .
در وقايع سال 935 كه عبيد اللّه خان اوزبك شهر هرات را در محاصره گرفته بود ، باستصواب خواجه اسحاق سياوشانى ميان او و غازيان مصالحه افتاد ، مىنويسد كه عبيد خان « اين رباعى مستزاد را گفته بدرون شهر فرستاد :
هامش
بقيهء حاشيه از صفحهء قبل
مير حسام الدّين گيلانى بروم به قصد دريافت كمك براى ابقاى خود در الكاى گيلان و روى گردان شدن خواجه مسيح زرگر گيلانى وزير خان احمد و رفتن وى بدربار شاهعباس و گفتن حكايت خان احمد .
ازين نسخه فصل مربوط به نخستين سالهاى سلطنت شاهعباس اول ( از 996 تا اوايل 1001 ) با تصحيح و فهارس و ترجمهء آلمانى باهتمام هانس مولر بسال 1964 ميلادى در 102 + 127 + 4 صفحه بعنوان جلد چهارم از انتشارات مستشرقين فرهنگستان ماينس در چاپخانهء فرانس اشتاينر واقع در ويسبادن بطبع رسيده است .