به برهانپور رفت ( در 1084 ) و مجددا به دهلى بازگشت ( 1086 ) ، در صفر 1088 در اوجان بود و خدمت شاهزاده محمد اكبر را دريافت ، و لقب « خان سامانى » به دو عطا شد . سال بعد بحضور شاهزادهء مولتان رسيد ، در همين شهر بود كه در جمادى الاولى 1090 پس از هشت سال كه دائما در سفر بود تأليف كتاب جامع مفيدى را بپايان آورد ، بنا بر مسطورات « مختصر مفيد » كه بعد ازين آن را خواهيم شناخت مؤلف در سال 1091 در لاهور بوده و تأليف كتاب مختصر مفيد را در آن شهر باتمام رسانيده است .
تاريخ وفات وى معلوم نيست ، مسلّم است تا 1091 كه سال اتمام تأليف مختصر مفيد است در حيات بوده است . ايوانف در فهرست نسخ خطى انجمن آسيايى بنگال سال وفات او را 1075 يا 1091 مىنويسد و بدون ترديد وجه اول غلط است » ( ص هفتم ) .
تأليفات ديگر وى عبارتست از :
1 - مختصر مفيد ، در جغرافيا با الحاق بعضى مطالب تاريخى .
2 - مجالس الملوك ، متضمن بر جداول سلاطين ايران تا سال 1049 .
( ص هشتم )
جلد دوم جامع مفيدى نيز در سال جارى ( 1342 ش ) باهتمام آقاى ايرج افشار بطبع رسيد .
[ چ ]
چهار مقاله يا مجمع النوادر تأليف احمد بن عمر بن على نظامى عروضى سمرقندى در حدود سال 550 ق .
مشتملست بر چهار مقاله :
مقالت اول : در ماهيت دبيرى و كيفيت دبير كامل و آنچه تعلق بدين دارد .