و اما خان اعظم خود انصاف داده و در ترجمهء راقم نوشته است كه او مرا در تأليف اين كتاب يارى كرده است ، عبارت گلزار اعظم اينست : « . . . از ديرباز افكار خودها به نظر تأمل با هم مىبينيم ، و بر حسن و قبح كلام خويش با يكديگر اطلاع مىيابيم . راقم در آرايش چمنستان بىخزان هم اهتمام تمام بجا مىآورد ، و سعى موفوره و جهد بليغ به كار مىبرد » ( ص 218 )
تذكرهء گلزار اعظم بسال 1272 كه سال درگذشت مؤلف آنست ، در كرناتك مطبع سركارى ، به خط نستعليق و نسخ عبد الصمد در 435 صفحه با هفت صفحه فهرست اسامى شعرا در آغاز ، بطبع سنگى رسيده و قطع آن 5 / 23 * 145 سانتىمترست .
ترجمهء مؤلف
بقلم خود وى كه نمودار نثر كتاب نيز هست :
« اعظم تخلص نخلبند اين بهارستان بىخزان و كديور اين گلشن بىخار هميشه بهار ، عبوديت لوث محمد غوث المخاطب به امير الهند والاجاه عمدة الامراء مختار - الملك عظيم الدوله نواب محمد غوث خان بهادر شهامت جنگ ، خلف الصدق عمدهء امراى عظيمالشان ، زبده رؤساى شهامت اقتران ، مدبّر امور عالم صاحب السيّف و القلم ، مدار الممالك ، امير الهند ، اعظم جاه ، فخر الامراء ، مدار الملك ، روشن الدوله نواب محمد منور خان بهادر ، بهادر جنگ ، سپهسالار ، صوبهدار ملك كرناتك است ، شاخ نسب آبائى من بسى و دو واسطه بدوحهء حديقهء خلافت ، سرو روضة عدالت ، شجر باغ اصطفا امير المؤمنين خليفهء ثانى جناب عمر بن الخطاب على صاحبه و عليه التحية و الثناء پيوستگى دارد ، و نهال نسبتم از جانب امّ كه صبيّه رضيّة ضياء الدوله بهادر يادگار ضياء الملك بهادر مرحوميناند ، به بيست و شش واسطه از نخل گلستان ولايت ، گلبن بوستان شهادت ، جگرگوشهء بتول ، نور العين رسول ، لخت دل على مرتضى سيد الشهداء امام همام جناب ابى عبد اللّه الحسين على جده و عليه الصلاة و السلام ، بستگى گوهر وجودم از نيسان نوال لايزال بده ساعت روز چهارشنبهء بيست و نهم ذىالحجهء سنهء ( 1239 ) يكهزار و دويست و سى و نه هجرى از بحر عدم بساحل ظهور