خورد بسى پيچوتاب ، دلو ملمعرسن * تا بدرآمد ز چاه ، يوسف گلپيرهن . . . الخ »
« ج 4 ص 362 » .
زلالى هروى در سال 931 وفات يافته و اين مصراع مادهء تاريخ فوت اوست :
« از جهان رفت زلالى بجنان »
دربارهء شعراى گذشتهء هرات و غير هرات آنچه درين كتاب آمده ازينقبيل است ، كه چون از كارهاى زمان جوانى استاد خليلى است ، حق اين بود كه با تجديد نظر استادانه آن را بطبع مجدد مىرسانيدند .
ترجمهء مؤلف در مقدمهء ديوان ايشان كه باهتمام حاج محمد هاشم اميدوار هراتى بسال 1342 شمسى در طهران طبع و انتشار يافت ، بقلم چند تن از اساتيد ايرانى بتفصيل مسطورست .
آيين اكبرى تأليف ابو الفضل علامى بن شيخ مبارك ناگورى در حدود 1006 ه .
دائرةالمعارف هندوستان و كتاب بسيار مهم و معتبريست در سه بخش و مربوط بدورهء سلطنت جلال الدّين محمد اكبر شاه سومين پادشاه از سلسله مغولى هند ، كه يك باب آن آيين قافيهسنجان است مشتمل بر تراجم شعراى عهد اكبرى ولى به اختصار .
آيين اكبرى بسال 1877 ميلادى در سلسلهء هنديه بقطع وزيرى ، نستعليق سنگى ، و در 1882 در كانپور بقطع رحلى بزرگ ، نستعليق سنگى بطبع رسيده ، و