« مولانا مجنون چپنويس ولد مولانا كمال الدّين رفيقى است ، مولانا مجنون از خوشنويسان و كاتبان دارالسلطنهء هرات است . و نسخ تعليق را بامزه و خوش و پخته مىنوشته ، و خطى از خود اختراع كرده بود كه از تركيب كلمات آن صورت انسان و حيوان بهم مير سيد ، و از جمله اين مصراع را كه ، « نرخ شكر و قند شكست از شكر ستان » از دو طرف نوشته بود به صورت سه چهار آدمى كه بر زبر يكديگر بوده باشند ، و صورت و خط هر دو در كمال خوبى و مرغوبى بود ، و تخلصش مجنون مذكور بود و كتاب ناز و نياز از اشعار آبدار اوست ، و كتاب ليلى و مجنون هم از منظومات اوست كه باسم سامى نواب سام ميرزا نوشته و نواب ميرزايى در تذكرة الشعراء سامى ذكر او نموده « 1 » اين بيت از قصيدهايست كه در مدح شاه غفرانپناه جنت بارگاه شاهطهماسب گفته :
بيت
فيروزهء سپهر در انگشترين تست * روى زمين تمام به زير نگين تست
مولانا مجنون رسالهيى در باب تعليم و آداب خط بتفصيل نوشته و تعليمات مفردات را يكيك از حروف تهجى نوشته » .
« گلستان هنر ، ص 101 - 102 نسخهء دستنويس نگارنده »
نمونهء ديگر : زلالى هروى را در دو جا بعنوان دو شخص و چنين نوشته است :
« زلالى ، بقول آتشكده و نوايى از هرات است ، چون طبيعت زلالى داشته زلالى تخلص مىكرده است ، اين مطلع ازوست :
ليلى عذارى مىرسد دامنكشان در خون من * ديگر ندانم چون شود حال دل مجنون من »
هامش
( 1 ) - ر ك : تحفهء سامى ، ص 84 - 85