نمىپردازد ، چون حاجى ميرزا احمد شيرازى ( - ديوانبيگى ) كه در جرگ چاكران خاص حضرت و الا و رياست بار را داراست ، شعرا از جهت لزوم ارتباطشان با صاحب اين منصب بعلاوهء ميل فطرى خودش با اهل ادب ، خاصه اكنون كه در نگارش شرح حال شعراى معاصرست ، و فقرا بسبب اظهار محبت و عقيدتى كه خود به آنها مىنمايد غالبا بمنزلش آمد و شد دارند ، سالك هم بمناسبت هر دو مقام بصحبت ايشان ميل مىنمايد ، و از آنجا كه مشار اليه بپاس حقوق ولىنعمت خود همواره همگنان را به مدحتسرايى و ثناگويى حضرت و الا ترغيب مىنمايد ، و هريك مدحى سرايند ، اعم از اينكه بعرض حضور برسد يا نرسد ، خود با صدگونه تحسين و تشويق مثبت و ضبط مىنمايد ، شعرا هم گذشته از تشويق و تحسين مشاراليه از فرط معدلت و احسانى كه از حضرت و الا دربارهء عامهء ناس عموما و ابناى جنس خود خصوصا ملحوظ دارند ، از روى ميل و شوق مدحتسرايى مىنمايند ، و در قيد آنكه بحضور مبارك عرض شود يا نشود ، يا مورد احسان و استحسانى بشوند نمىشوند . بنابراين مقدمات سالك مذكور قصيدهء تركيبى در ثناى حضرت و الا گفته و از براى مشار اليه خوانده بود ، اين اوقات كه فقير مأمور بجمع و تأليف اين مجموعه شدم ، نسخهء قصيدهء مذكور را داده خواهش كردند كه در سلك محامد و مدايح حضرت و الا درج نمايم ، ديدم الحق خواهشى خوبست و قصيدهيى نيكو و مرغوب ، بلكه بر اشعار بسيار از معاصران رجحان دارد ، اگرچه پيش از اين هم با خود فقير معاشرت داشت ، و از حالاتش مطلع بودم ، و اشعارش را مىنوشتم و مىستودم ، ولى بمقام شاعريش تا اين درجه آگاهى حاصل نكرده بودم انصاف اينست كه قصيدهيى صاف و درست گفته و شايستهء آنست كه درين مجموعه ثبت و ضبط شود و از لحاظ نظر انور بگذرد ، شايد بعنايت و ارادهء خداوند بختش مساعدت نمايد و اشعارش پسند خاطر مبارك افتد و اندك بذل توجه و كرامتى مشمول حالش شده از قيد تنگدستى و عسرت نجات يابد ، و آسوده و فارغبال مشغول دعاگويى وجود مبارك گردد ، و السلام . »
تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — صفحة 287
مساهمون: أحمد گلچين معانى
ص٢٨٧