يابند محاسبان سنجيده صفات * تاريخ تمامش از حروف « رشحات »
و اين نوع نام و تاريخ از نوادرست ، مثل مولانا مداحى سلسلة الذهب خواجگان را كم مىباشد .
امير شيخم ( - امير نظام الدّين شيخ احمد سهيلى ) كه يكى از اقرباى فقير بود ، مىگفت كه در هرى بر سر منبر در زمان تركمان ، ملا مدح خواجگان قدس اللّه ارواحهم مىگفت و كسى را مجال منع نبود ، وقتى كه والد شريفش تفسير را تمام كرده مولانا فخر الدّين على به جهت اتمام تاريخى گفته و جناب ملا حسين در وصف تاريخ چنان مىفرمايد : « فرزند ارجمند لا زال قدره عليا و قلبه صفيا در تاريخ اتمام اين اوراق رباعيى انشاء كرده ، و هو هذا :
تاريخ
با خامه كه اين نامه باقبال نوشت * اقبال سخن بيمن انفال نوشت
گفتم مه و سال و روز تاريخ نويس * فى الحال « دوم ز شهر شوال » نوشت
و اشعار لطيفش در السنهء شعرا مذكور مىگردد ، و اين رباعى را به دو نسبت مىكنند :
رباعى
آيينهء نورست رخ يار امشب * اى مه بنشين در پس ديوار امشب
فارغ شدهام دمى ز اغيار امشب * اى صبح دم خويش نگهدار امشب
وفاتش در خراسان است و مىگويند در اوبه مدفونست ، العلم عند اللّه اوبه مىداند »
« مذكر احباب »
وفات فخر الدّين على صفى بسال 939 و مزارش در هرات است ، متصل بمزار هلالى جغتايى و شرح آن در بخش دوم اين كتاب ذيل لطائف الطوائف خواهد آمد .