رباعى اينست :
در حلقهء امر دوست چون ميم شدم * ز امّيد گذشته فارغ از بيم شدم
ديدم كه رضاى دوست در تسليمست * سر تا بقدم چو نام تسليم شدم
و بدينطريق يك شاعر به شعراى عرفات افزوده است .
گاه نام و اثر يك شاعر را بتكرار و دنبال هم آورده و احتمال داده است كه هر دو يكى باشند ، ر ك : برگ 197 جعفر رازى ، و ايضا جعفر رازى و محمد جعفر و محمد جعفر اندجانى .
گاهى نام شاعرى را غلط خوانده و همانطور ثبت كرده است ، ر ك : حرف ظاء ( برگ 434 ) ظريفى ساوجى ( - محمود بيك ) بجاى طريقى ساوجى ،
مرحوم استاد سعيد نفيسى ( در تاريخ نظم و نثر در ايران ، ص 379 ) و سالنامهء پارس ( سال 1328 ص 33 - 34 ) تحت عنوان : « تاريخچهء مختصر ادبيات ايران » نوشته است كه تقى الدّين اوحدى « در اواخر عمر خود در آغاز قرن يازدهم به هندوستان رفته و ظاهرا در همانجا مانده و درگذشته است ، و در سال 1023 در آن سرزمين تذكرهيى كه ظاهرا تلخيص و تقليدى از همان خلاصة الاشعار سابقالذكرست بنام عرفات - العاشقين تأليف كرده كه آن نيز كتاب جامع و بسيار سودمنديست .
چنان كه گذشت وى در اول رجب 1015 عازم سفر هند شده است نه در آغاز قرن يازدهم ، و در آن تاريخ دوران اواخر عمر را بسر نمىبرده بلكه 42 سال داشته و تا سال 1042 يعنى 27 سال پس از ورود به هند و هجده سال بعد از اتمام عرفات در قيد حيات بوده و وفيات معاصرين را در كتاب خود ثبت كرده است .
و اينكه نوشتهاند عرفات تلخيص و تقليدى از خلاصةالاشعارست ، اصلى ندارد ، چه تعداد شعراى عرفات بيش از شش برابر شعراى خلاصةالاشعارست ، و كدام خلاصهايست كه كما زائد بر اصل خود باشد . بعلاوه مؤلف عرفات مآخذ خود را مذكور مىداشته چنان كه سند آن گذشت .