حسينعلى ميرزا فرمانفرماى فارس نهايت عزت و محرميّت داشته ، و طالبان علم علم مفاخرت از استفادهء كمالات در خدمتش برافراشته ، همانا سالهاست كه فاضلى بدين جامعيت ظهور نكرده ، و گردون چنين نقش شريفى پيدا نياورده ، چنان كه خود گفته :
بسمل امروز منم در همه آفاق و نشاط * اصفهان فخر به او دارد و شيراز به من
نظما و نثرا ، عربيّا و فارسيّا خامهاش گوهرنگار ، و صدق اين معنى از تأليفاتش آشكار ، با وجود جاه و جلال و فضل و كمال ، بكسر نفس ، و سلامت طبع ، و نيكى ذات ، و محامد صفات بىبدل ، و در فضائل انسانى ضرب المثل ، خدمتش را تأليفات بسيارست ، از جمله رسالهيى در اثبات نبوت خاصّه مسمّى به نور الهدايه و شرح سى فصل خواجه نصير طوسى و حاشيه بر مدارك و حاشيه بر تفسير قاضى بيضاوى و حاشيه بر ارث شرايع محقق موسوم به ذخيرة النجاة و حاشيه بر مسألهء قبله شرح لمعهء دمشقيه و رساله مشتمل بر ذكر مجاز و استعاره و كنايه و صنايع بديعى مسمّى به تحفة السفر و تذكرهء موسوم به دلگشا در وصف حال شيراز و شعراى معاصرين و برخى از متقدمين كه كمال فصاحت و بلاغت دارد ، و ديوانى مشتمل بر اقسام شعر ، و ديگر از تأليفات آن جناب مجلدات بحر اللئالى كه منظور نظر انورش آن بوده كه چهارده جلد در حالات چهارده معصوم عليهم السلام تأليف فرمايد ، هريك از حين ولادت تا زمان رحلت و شهادت و ذكر بعضى از خلفا كه معاصر بودهاند ، و هشت جلد آنها بانتها و اتمام رسيده و تا اواسط جلد نهم كه در حالات حضرت امام همام موسى بن جعفر عليه السلام است تأليف فرموده ، پيش از انجام مرام نداى يا ايتها النفس المطمئنه را لبيك اجابت نموده روح شريفش در شاخسار جنان آشيان گزيد ، و بدن پاكش در آستانهء متبركهء محمديّه در پائين پاى حضرت مدفون گرديد ، و تاريخ فوت او سنهء هزار و دويست و شصت و سه مطابق « غم اكبر » بوده ، اين اشعار آبدار تيمنا و تبركا از آن جناب ثبت شد » ( از اشعارش نود و هشت بيت آورده است ) .