قسمت يكم : ( برگ 5 ) با يكى از قصائد فتحعلى شاه شروع مىشود ، و چندين قصيده از محمد قلى ميرزاى خسروى دارد ، و مندرجات الفبايى آن از انورى شروع مىشود و به يوسف اميرى ختم مىگردد .
قسمت دوم : ( برگ 89 ) پس از درج بعض از غزلهاى خسروى و ديگر شاهزادگان قسمت الفبايى آن با اهلى ترشيزى آغاز مىگردد و به يوسف بيگ استاجلو ختم مىشود .
قسمت سوم : ( برگ 117 ) مثنوياتست ، از اهلى شيرازى تا ابو القاسم هجرى .
قسمت چهارم : ( برگ 140 ) مقطعات ، اوّلين قطعه از انورى و آخرين قطعه از همايون اسفراينى .
قسمت پنجم : ( برگ 152 ) رباعياتست از استاد ابو الفرج رونى تا يمين الدّين طغرائى فريومدى .
قسمت ششم : ( برگ 163 ) ترجيعاتست ، نخستين از جامى و آخرين از هاتف اصفهانى .
شرح احوال و آثار مؤلف ( برگ 174 تا 178 ) .
آغاز :
« ثنائى كه از حد حصر افزون و از حيّز تعداد بيرونست ، مخصوص ذات واقف اسرار بيرون و درونيست كه . . . »
مؤلف در آخر كتاب مىنويسد كه فرزند مير محمد باقر موسوى علىآبادى است ، و بسال 1197 ه در سارى ولادت يافته است ، و شاهزادهء جوان براى اينكه از مراجعه بدواوين شعرا بىنياز شود ، دستور چنين تأليفى را بوى داده است ، مآخذ عمدهء او تعدادى از دواوين شعرا بوده است با تذكرههاى ذيل :
تذكرهء دولتشاه ، بهارستان جامى ، هفت اقليم ، آتشكده ، زينة المدائح .
« ذيل ريو ، ش 378 »