لعن ونفرين بر " معاوية " و " أبو سفيان " و . . . آمده اين گونه حديث
ساخته اند وبه آن حضرت نسبت داده اند كه فرمود :
- " خداوندا ، من يك انسان معمولى هستم ، پس اگر مؤمني را
اذيت كردم ، فحش دادم ، لعنت كردم ، يا كتك زدم ، به جاى آن
برايش نماز وزكات وموجبات نزديكى به خودت در روز قيامت
قرار بده ! " ( 1 ) .
آنها عقيدة دارند كه پرداختن به آنچه ميان على ( عليه السلام ) و " معاوية "
گذشته وساير حوادث تاريخ در اين زمينه جايز نيست ، على ( عليه السلام )
اجتهاد كرد وبه حق رسيد لذا دو پاداش دارد ، و " معاوية " و " عائشة "
اجتهاد كردند وبه خطا رفتند لذا يك پاداش دارند ( 2 ) .
بر أساس همين عقيدة بر على ( عليه السلام ) و " معاوية " - هر دو - درود
مىفرستند اما هيچ توجهى به كارهائى كه " معاوية " مرتكب شده
ندارند ، كمترين سخن درباره أو اين است كه اين اعمال دليل بر كفر
وگمراهى ودشمنى بي چون وچرا با خدا ورسول اوست ،
جالب است بشنويد كه :
مرد نيكى مىگفتند : در زيارة جناب " حجر بن عدي
كندى " فردى را ديد م كه بسيار مىگريد خيال كردم أو شيعه است ،
پرسيدم : چرا گريه مىكنى ؟
هامش
( 1 ) صحيح " مسلم " ، كتاب البر والصلة والآداب ، باب من لعنه النبي ( ص ) ، ح 1 تا 14 ،
ج 4 ، ص 10 - 9 - 8 - 2007 . ( از آگاهان بپرسيد ، ج 2 ، ص 196 تا ص 203 ) .
( 2 ) أهل سنت واقعي ، ج 2 ، ص 2 - 201 .