ده روز نمايد پس در اين حال لازم است كه آن نماز را كه شروع در آن كرده تمام بگذارد وسنت است
كه مسافر بعد از هر نماز قصر سى نوبت بگويد سبحان الله والحمد لله ولا إله الا الله والله أكبر
فصل سيم در بيان نماز خوف بدان كه خوف موجب قصر نماز مىشود خواه در سفر باشد
وخواه در حضر وحضرت رسالت پناه صلى الله عليه وآله مكرر نماز خوف را به جماعت گذارده اند
پس هر گاه خوف حاصل شود واعدا در غير جهت قبله باشند وأهل اسلام اراده نمايند كه نماز را
به جماعت گذارند وترسند كه در اثناى نماز اعدا بر ايشان حمله آورند دو فرقه شوند اگر احتياج
به زيادة از دو فرقه نباشد يك فرقه نماز را به جماعت گذارند وفرقه ديگر حراست ايشان نمايند
وپيش نماز با يك فرقه يك ركعت بگذارد وچون به ركعت دويم برخيزد فرقه كه اقتدا كرده اند قصد انفراد
كنند وركعت دويم را منفردا بگذارند وچون فارغ شوند به حراست اشتغال نمايند وفرقه ديگر
آيند وركعت أول خود را به ركعت دويم پيش نماز اقتدا كنند وچون پيش نماز به تشهد نشيند ايشان
برخيزند وركعت دويم را انفراد بگذارند وپيش نماز تشهد را تطويل نمايد تا با ايشان تشهد را
به فعل آورده سلام دهند واگر نماز مغرب باشد پيش نماز مخير است به هر يك از اين دو فرقه كه
خواهد يك ركعت بگذارد وبه فرقه ديگر دو ركعت وجايز است كه پيش نماز نماز را با يك فرقه به آخر
رساند ونوبت ديگر آن نماز را با فرقه ديگر بگذارد واين نماز دويم پيش نماز نافله خواهد بود
واگر اعدا در جهت قبله باشند ونمايان باشند پيش نماز أهل اسلام را دو صف سازد وصفى پيش وصفى
پس وهر دو صف با أو به ركوع روند وچون أو به سجود رود صف أول با أو به سجود روند وصف
دويم با أو سجود نكنند بلكه ايستاده به حراست مشغول باشند وچون پيش نماز به ركعت دويم
شروع نمايد به سجود روند وصف أول به حراست اشتغال نمايند وچون به ركوع رود هر دو صف
با أو ركوع كنند وچون به سجود رود صف أول با أو سجود كنند وصف دويم حراست نمايند وچون
با صف أول به تشهد مشغول شود صف دويم به سجود روند وبعد از تشهد هر دو صف با أو
سلام دهند وبدان كه در نماز خوف چون محل ضرورت است سلاح با خود داشتن واجبست
هر چند سلاح نجس باشد واگر كلاه خود پيشانى را بپوشد ونتوان دور كردن در وقت
سجود دور كردن آن لازم نيست ونماز صحيح است تتمه هر گاه جنگ درگيرد در آن
وقت به هر طريق كه ممكن باشد ايستاده يا سواره يا در حالت راه رفتن نماز بگذارد پس اگر رو به
قبله كردن در كل نماز متعذر باشد در بعضي كه تواند بكند اگر چه تكبير احرام باشد وبس
و
جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 91
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٩١