پيش آمدم شبى كه كشيدهتر از امل * در پيش من رهى كه كشندهتر از محن
بر مشك شب ز ديده من توده ناردان * بر خاك ره ز قامت او رسته نارون
راهى چو آسمان كه نجومش بود ز ريگ * دشتى چو بوستان كه شجر دارد از شجن
طولش چو طول بحر و نه لؤلؤ در آن نه آب * عرضش چو عرض تيه و نه سلوى در آن نه من
در تيرگى چو روز ستمديدگان هوا * در روشنى چو روى پرىپيكران پرن
رنجى كه جان من به همه باب از او كشيد * مرغان كشند ز آتش سوزان و بابزن
درين قصيده التزام سرو و ماه كرده در مدح سيّد مذكور
لعبت لاغر ميانى دلبر فربه سرين * قامتت را سرو جفت و صورتت را مه قرين
سرو بالايى و مهسيما و جز من كس نخواند * ماه را لاغر ميان و سرو را فربه سرين
سرو كى دارد زبان و اندر زبان شيرينسخن * ماه كى دارد دهان و اندر دهان درّ ثمين
قامت تست اى پسر گر سرو مىخواهى چنان * صورت تست اى صنم گر ماه مىجوئى چنين
تا نديدم قد تو سروى نديدم در چمن * تا نديدم روى تو ماهى نديدم بر زمين