در سنهء ثمان و ثمانين و مائة و ألف به تماشاى گلشن هستى و بعد رسيدن به سن شعور به فيض تربيت مولوى باقر آگاه به سرمنزل لياقت شعر و شاعرى عبور كرده ، از دقايق علوم و رموز فنون آگاهى يافت ؛ و از صحبت بعضى مستعدّان عصر سرمايهء استعداد بايسته اندوخت . به ذهن و ذكا و فكر رسا طريق نظم به احسن اساليب مىپيمود و به مضامين تازه و تلاش رنگين گوى تفوّق از معاصرين مىربود . آخر الأمر به تلاش معاش عنان توسن عزيمت به حيدرآباد منعطف ساخته ، مادام حيات در آن ديار به خوبى به سر برد ؛ و در سنهء اثنين و اربعين و مأتين و ألف همانجا به سفر عقبى گراييد . از افكار اوست :
الهى ! نغمهسنجى بخش چون [ بلبل ] « 1 » زبانم را * به رنگ گل بهارآراى محفل كن بيانم را
* * *
كشيدن كى تواند شكل چشم آن پرىرو را * مصوّر مو قلم سازد اگر مژگان آهو را
* * *
عجب نبود اگر فرزند بهتر از پدر باشد * كه عطر صندل افزونتر ز صندل مىدهد بو را
* * *
ز كلفتهاى دنيا برقآسا مىتوان جستن * در اين خرمن بسى آتش كسى حاصل نديد اينجا
* * *
فوج طفلان سرشك است دوان از ره چشم * مگر از سينه برون شد دل ديوانهء ما
* * *
هامش
( 1 ) . به قياس افزوده شد .