و له
با ذات به هر صفت گرايند ، خوش است * نغمه به هر آهنگ سرايند ، خوش است
از بهر خدا هيچ عمل ضايع نيست * در خلد ز هر در كه درآيند ، خوش است
و له
در هركه رسى ، نكو ببين كاو نيكوست * كاو ساخته و خواستهء حضرت اوست
بر بىسروسامانى من عيب مكن * شايد كه مرا دوست چنين دارد دوست
و له
عالم به خروش لا إله الّا هوست * غافل به گمان كه دشمن است اين ، يا دوست
دريا به وجود خويش خطّى دارد * خس پندارد كه اين كشاكش با اوست
و له
مخلص مىباش ، حقگذارى اين است * نيكى مىورز ، خير جارى اين است
جز حق مپرست و بر كسى بد مپسند * تفسير كلام رستگارى اين است
و له
آنان كه شراب عاشقى نوش كنند * از هرچه بهجز اوست ، فراموش كنند
آن را كه زبان دهند ، ديدن ندهند * و آن را كه دهند ديده ، خاموش كنند
و له
هركس كه نه ترك اعتبار خود كرد * او كار خدا نكرد ، كار خود كرد
زارى و نياز و عجز مىخواهد عشق * كس را نتوان به زور يار خود كرد
و له
اى زاهد و عاشق از تو در ناله و آه ! * دور تو و نزديك تو را حال تباه
كس نيست كه از تو جان تواند بردن * آن را به تغافل كشى اين را به نگاه