[ مقدمه مؤلف ]
به نام خداوند بخشندهء مهربان
شادابى گلشن سخن به آبيارى حمد بهار پيرايى است كه عندليب قوّت ناطقه را نغمه سنج خوشنوايى گردانيده ؛ و زيبايىاش عنوان صحيفه به رقم ثناى نظمآرايى است كه عرائس معانى را به تجليهء جواهر زواهر الفاظ بر منصّهء آرايش نشانيده .
اى نام تو زيب صدر ديوان سخن * وى وصف تو رونق گلستان سخن
از پرتو ذرّهاى كه از مهر تو تافت * گرديد فروغ شمع ايوان سخن
و لآلى بىبهاى مناقبنثاران نيّر اعظم ، بيت الشّرف رسالت است كه از مطلع « اوّل ما خلق اللّه نورى » سر به اوج ظهور كشيد ؛ و نقود درود نامحدود پيشكش آن فخر بنىآدم كه وجود با جودش مقطع ديوان نبوت گرديد .
اى ذات تو قايم به مقام محمود * از بهر تو كاينات آمد به وجود
زان پيش بيافريد نور تو خدا * كز آدم و عالم اثرى هيچ نبود