فارغ از هر دوجهان بندهء احسان توام * سرو آزادم و پابند گلستان توام
بسملم كردى و بر مطلبم آزرده مشو * مىكنم رقص كه در ذيل شهيدان توام
* * *
اميدوار بوسم و درماندهء سؤال * چسبيده از حلاوت اين مدّعا لبم
* * *
از جلوهات آباد شود كشور دلها * از بهر خدا جانب ما هم گذرى كن
* * *
خط دميده است ز لعل نمكينش ، عجب است * كز نمكزار نرسته است گياهى ، گاهى
[ 143 ] [ غلام حسين جودت مدراسى ]
سخنشناس بلندمرتبت ، غلام حسين جودت ، خلف رشيد محمّد يارخان كه از تيزطبعان مدراس است ، به جودت طبع رسا در عهد خود يگانه و به ذهن ذكاء منتخب زمانه بود . آخر كار در سنهء ثلث و عشر و مأتين و ألف راه آخرت پيموده . از اشعار اوست :
بسكه از نازكمزاجى بىدماغم كردهاند * مىبرد از خويش موج چين پيشانى مرا
* * *
گريهام از دلش كدورت برد * آب پاشيدم و غبار نشست
غم عشق تو در دل جودت * رفت پنهان و آشكار نشست
* * *
از پى درمان ، نشد منّتكش ناز طبيب * هر نفس ممنون استغناى آزار خودم
* * *