رباعى
از خوان فلك قرص جوى بيش مخور * انگشت عسل مخواه و صد نيش مخور
از نعمت الوان شهان دست بدار * خون دل صد بيوه « 1 » و درويش مخور
[ 598 ] [ باقر خان امير نجم ثانى ]
دلدادهء سخندانى ، باقر خان ، از احفاد امير نجم ثانى كه در عهد سلطنت جهانگير پادشاه به هند برخورد . به منصب عظمى عزّت و اعتبار به هم رسانيد و در اوسط مائة حادى عشر فوت گرديد . اين بيت از او به نظم درآمده :
غالبا در هند زلف او طلسمى بستهاند * هر دل آواره كآنجا رفت ، ديگر برنگشت
[ 99 ] [ چندربهان برهمن اكبرآبادى ]
پسنديدهء ارباب سخن ، چندربهان برهمن كه اصلش از اكبرآباد است ، در سلك ملازمين اكبر خان شيرازى كه در سال دويم جلوس شاه جهانى به عهدهء سترك وزارت مباهى گشته ، منسلك بوده و به فيض تربيتش لياقت باريابى آستان شاهى حاصل نموده ؛ پس از آن در سر كار شاهزاده دارا شكوه به عهدهء منشىگرى مأمور گرديد و به چرب زبانى و طاقت لسانى رفتهرفته رتبهء مصاحبت به هم رسانيد . روزى شاهزاده به عرض اعليحضرت رسانيده كه چندربهان شاعرى خوشگو است ، اميدوار است كه در صورت صدور حكم شرفاندوزى حضور به عرض شعرى پردازد . پادشاه به احضار وى حكم
هامش
( 1 ) . حاشيه : كلمهء « بيوه » در متن نيست و الحاقى است .