و له
فرياد شكستگان جهانى شكند * صد لشكر ظلم را به آنى شكند
بر نالهء حسرتى كه مظلوم كشد * در ناخن شير نيستانى شكند
اين رباعى در مرثيهء برادر خود گفته :
تار نفسم گسسته ، شورم بردند * بازوى مرا شكسته ، زورم بردند
داغ است دلم كه رفته نور بصرم * نارم بگذاشتند و نورم بردند
[ 80 ] [ نور الدّين محمّد خان بهادر انور ]
سردفتر دقيقهسنجان نظمگستر ، نور الدّين محمّد خان بهادر ، متخلّص به انور كه از نباير نوّاب انور الدّين خان بهادر شهيد بوده ، از بلندفكرتان ارباب سخن و عالىطبعان اصحاب اين فنّ ، در عهد خود گوى سبقت ربوده ، مشمول عنايات نوّاب والاجاه جنّت آرامگاه ، مورد تفضّلات موفور نوّاب عمدة الامراء بهادر مغفور بوده ، به مقتضاى حسن سليقه و فرط لياقت از پيشگاه حضور نوّابين مغفورين اكثر اوقات سرانجام خدمات لايقه مىنمود و در سنهء اثنا عشر و مأتين و ألف در مدراس راه آخرت پيمود . گويند دو ديوان ضخيم دارد و در اوّل « انور » و در ثانى « دل » تخلّص مىكند . اين چند بيت از ديوان اوّل به ملاحظه درآمد :
فيضها در پرده دارد الفت بىطاقتان * صحبت سيماب مىآيد به كار آيينه را
* * *
دل ز گيسوى تو شد محو پريشانىها * كرد در كار جنون سلسلهجنبانىها
* * *