سرى به كشتن عشّاق يار پيدا كرد * جوان نو شده ذوق شكار پيدا كرد
* * *
مقيم دشت جنون پاسبان نمىخواهد * كه آهوان حرم را حرم شبان باشد
* * *
چشم بىباك تو بسيار سيهكار افتاد * آنقدر بادهكشى كرد كه بيمار افتاد
* * *
فراهم گشت سامان بلا طرح قيامت شد * قيامت بر زمين يك سروقد باليد و قامت شد
* * *
چشم تو با هر آشنا صدگونه دلدارى كند * چون نوبت من مىرسد ، اظهار بيمارى كند
* * *
زمانه جلوه كند هر نفس به حال دگر * پياله نوش و مكش انتظار سال دگر
* * *
نوازد گر به آهنگ اثر تار نفس بلبل * دهد هر غنچهء خاموش را شور جرس بلبل
* * *
روز قيامت هركسى در دست گيرد نامهاى * من نيز حاضر مىشوم ، تصوير جانان در بغل
* * *
چو سايه در قدم سرو سرفراز توام * مريد سلسلهء گيسوى دراز توام
* * *