نقطهء دوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ايشان را ديده ، ملازمت ننموده [ است ] .
[ 157 ] كشفى سمرقندى
[ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] كشفى سمرقندى ، آثار كشف از او ظاهر مىشد . علم فقه را نيكو ورزيده بود و مرد آزادهء بىتعيّن بود . روزى در حمّام ميرزاى سمرقند نشسته بود ؛ شخصى از حمّام برآمده ، ازار خود را راست ايستاده پوشيد ، با او خشونت نموده گفت : بعد اليوم چنين مكن كه در كنز العباد آوردهاند كه در خبر است كه هركه ازار خود را راست ايستاده پوشد ، خداى تعالى او را به بلايى مبتلا مىگرداند كه آن را دوا نباشد .
كشفى از شعراى خوشگوى بود و به طواف حرمين شريفين توجّه فرمود و اين بيت را به دو نسبت مىكنند :
بيت :
راند با خوارى سگ آن آستان از در مرا * در تلاش منصب آرى دوست دشمن مىشود
[ 158 ] كلفرى مروزى
[ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] كلفرى مروزى ، از حرفهء نسّاجى صاحب وقوف بود ، با وجود كاسبطبيعتى ،