نقطهء دوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ديده ، ملازمت ننموده است .
[ 139 ] [ طشتى بخارايى ]
[ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] طشتى بخارى ، به حرفهء كلندگرى ، « 1 » اشتغال داشت . خالى از فهمى نبود اين بيت از وى است :
بيت :
اشك ما سيلاب ابر درد و رنج عاشقى است * ما نمىگوييم تنها مردمان هم گفتهاند
[ 140 ] طبخى بلخى
[ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] طبخى بلخى ، تخلّص استادزادهء آشپز است ، به بخارا آمده ، خود را از جملهء شعرا عدّ مىكرد و در وادى شاعرى ، هرچه مىپخت ، چون كسى نمىخريد خود مىخورد .
بيت :
هر كلّهء خامى كه بود مىخرم او را * گر كس نخرد مىپزم و مىخورم او را
اين مطلع از سخنان پختهء اوست :
هامش
( 1 ) . كلندگرى ، زمين را با كلنگ كندن و كلندگر ، آنكه با كلند كار كند ( فرهنگ معين ، 3 / 3038 ) .