[ « 34 » ] انسى اورهتپهگى
[ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] انسى اورهتپهگى ، مردى متزهّد و متورّع بوده و سر بر آستانهء اهل اللّه مىسوده و غبار هستى را ، به باد نيستى مىداده . از ابتداى حال تا زمان ارتحال ، خود را از دغدغهء عشق مجازى نيز ، خالى نمىداشته و گاهى اوقات خود را ، به مشاهدهء حسن ماهرويان كه مرآت جمال اللّه است مصروف مىگردانيده ، از مصنوع پى به صانع برده ، آينهء دل را به مشاهدهء جمال ايشان مصفّا و مجلّا مىگردانيده .
مقطع :
كار جامى عشق خوبان است و هرسو عالمى * در پى انكار او ، او همچنان در كار خويش
آرى هرنظر كه از سر شهوت و غفلت نيست ، بلكه از روى اعتبار است ، محض عبادت حضرت پروردگار است . اشعار خوب و گفتار مرغوبى دارد و اين مطلع او شهرت عظيم يافته است :
مطلع :
اگر مجنون به راه عشق ، با من همسفر مىشد * طريق عشق مىديد از من و ديوانهتر مىشد
بدان كه عشق از تعريف و توصيف مستغنى است و عبارت از وصف او قاصر است ؛ چنانكه سيد قاسم تبريزى - قدّس سرّه - مىفرمايند :
شعر :
بسيار سعى كردم و بسيار اجتهاد * عشق است هرچه هست دگر هرچه هست باد
هامش
( 34 ) . انسى اورهتپهگى ، شاعر تاجيك ، مردى خوشروى و شيرينزبان بوده است : گلزار جاويدان ، 1 / 161 .