تاريخ سنهء ثمان و ثمانين و ثمانمأهء هجريه [ 888 ] ، بزرگى از اكابر ولايت غزنين ، غزلى در اين بحر ، مرتب به سه التزام گفته : الزام اول ، ردّ العجز على الصدر ؛ الزام دوم ، استخراج رباعى ، از غزل ؛ الزام سوم ، صنعت رباعى ، به طريق مذكور و آن غزل را ، به دار السلطنهء هرات - صينت « 1 » عن الآفات - فرستاده و از آنجا ، به دار الامان سمرقند - حمئت عن الگزند « 2 » - آورده بودند . چون اين فقير ، در آن زمان ، در مجلس گرامى حضرت خلافت پناهى ، حاضر بود ، بنابر استدعاى بعضى از عزيزان [ اين بيت سرودم ] ، بيت :
سخنى چند ، در ميان آورد * پيش آن جمع ، ترجمان آورد
اميد از كرم كردگار ، چنان است كه در نظر سخنشناسان چهار سوى معانى و صرّافان بازار سخندانى ، نيكو و پسنديده آيد ، آمين .
هامش
( 1 ) . در نسخهء استنساخ شده : ( حييت ) .
( 2 ) . كلمهء گزند ، فارسى است و آوردن الف و لام بر سر آن صحيح نيست .