را اشاره بدان دانسته است .
اين حديث در كتاب مجالس المؤمنين ، ج 1 ، ص 280 به نقل از منبع الابرار حيدر آملى چنين آمده است : انى لا نشق روح الرحمن من طرف اليمن ، و به اين دو عبارت نيز وارد شده كه من ناحية اليمن و من قبل اليمن . و در كتاب سرچشمه تصوف در ايران ، ص 189 به صورت : انى لاجد نفس الرحمن من قبل اليمن ، و انى اشم رايحة الرحمن من قبل اليمن " و در " ريحانة الادب ، ج 4 ، ص 443 به صورت : انى لاجد نفس الرحمن من طرف ( قبل ) اليمن ، و انى لاستنشق روح الرحمن من جانب ( ناحية ) اليمن .
شرح
( 60 ) ص 261 ، الولد سر الاب : فرزند راز و نمودار پدر باشد : حديثى است و در احاديث مثنوى ، ص 135 " چنين آمده :بهر اين فرمود آن شاه نبيه * مصطفى كه الولد سرابيه( مثنوى 407 / 13 )
مقصود اين حديث است : الولد سرابيه كه مؤلف اللؤلؤ المرصوع ( ص 99 ) درباره آن چنين مىگويد : قال السخاوى كالزركشى لا اصل له .
و مرحوم " دهخدا " در " امثال و حكم ج 1 ، ص 281 در سند اين حديث دو بيت از مولوى :بهر اين فرمود آن شاه نبيه * مصطفى كه الولد سرابيه
شعله مىزد آتش جان سفيه * كاتشى بود الولد سرابيهآورده است .
نيز رجوع كنيد به كتاب " شرح گلشن راز ، ص 258 الولد سر ابيه : فرزند سر و چكيده پدر باشد ، و الانسان الكامل ، ص 359 و رياض السياحة ص 380 .
( 61 ) ص 270 ، الناس نيام . . . . انتبهوا : مردمان خفتگانند و آنگاه بيدار شوند كه مرده باشند : حديث نبوى ( ص ) است و در احاديث مثنوى ، ص 81 همراه با بيتى از مولوى چنين آمده :اين جهان وهم است اندر ظن مايست * گر رود در خواب دستى باك نيست( مثنوى 238 / 14 )