شرح
( 37 ) ص 126 ، الغيبة اشد من الزنا : غيبت اشد از زنا مىباشد : " اين حديث را در ارشاد القلوب ديلمى و شهيد ثانى در رسالهء كشف الريبة از جابر ، و ابو سعيد خدرى از رسول اكرم نقل كردهاند كه فرمود : " اياكم و الغيبة اشد من الزنا " و روايات زيادى نيز نزديك به همين مضمون نقل شده . و معناى غيبت اين است كه در غياب كسى چيز را به او نسبت دهند كه عرفا نقص و عيب شمرده مىشود " ( به نقل از حواشى احمد خوشنويس بر كتاب مقالات شمس تبريزى ) .
حديث مذكور در " مقالات شمس ، ص 67 و التصفية فى احوال المتصوفه ، ص 226 " نيز آمده است . و در كنوز الحقائق ، حاشيهء جامع صغير ، ج 2 ، ص 121 به صورت " الغيبة اشد من القتل " مذكور است .
( 38 ) ص 131 ، فره : مؤلف حدود العالم در سخن اندر ناحيت حدود خراسان و شهرهاى وى ، ص 102 آرد : فره شهر كيست گرمسير و اندر وى خرماست و ميوه بسيار .
( 39 ) ص 145 ، تناكحوا توالدا تكثروا فانى اباهى بكم الامم يوم القيامة و لو بالسقط : حديث نبوى است و در " فيض القدير ، شرح الجامع الصغير ، ج 3 ، ص 269 ، مصباح الهداية و مفتاح الكفاية ، ص 255 ، امثال و حكم ، ج 1 ، ص 551 " بدون كلمه توالدوا " آمده است .
( 40 ) ص 145 ، شيخ برصيصا : نام وليست كه به وسواس شيطان كافر شد و حكايت او بر سبيل اجمال چنين است كه هفتاد سال خداى را عبادت كرد و ديوان و شياطين در كار او عاجز شدند . ابيض كه پسر ابليس بود گمراه كردن او را به عهده گرفت . پس به صورت آدمى در صومعه او به رياضت مشغول شد .
و زاهد از شدت مجاهده او متعجب شده مريد او گشت . ابيض عزيمت رفتن كرد و كلمهيى چند جهت شفاى مرضى و عافيت اهل بلا به وى آموخت . پس به شهر آمده شخصى را به مرضى مبتلا كرد و باز به صورت طبيعى ظاهر گشت و اهل او را گفت : علاج او جز به دعاى برصيصا ميسر نيست . آن كس را به در صومعه برصيصا آوردند . او دمى بر او دميد . شيطان دست از او بازگرفت و شفا يافت . القصه مردمان را به بلا مبتلا مىساخت و به برصيصا ارشاد مىنمود . به كلمات او آن مريض را مىگذاشت تا دختر ملك را متمرض ساخت . او را به صومعه زاهد آوردند . او دعائى كرد و ابيض او را بگذاشت . صحت يافت . دختر را به زاهد سپردند و او زاهد را وسوسه كرد تا با او به فاحشه اقدام نمود و از خوف فضيحت او را بكشت و ابيض برادرانش را بر آن مطلع ساخت و زاهد را گرفته بردار كردند . ابيض بر آن صورت