مىشمارد " ( احاديث مثنوى ، صص 166 - 167 ) .
و به همان صورت مذكور در متن كتاب حاضر ، در جامع الاسرار و منبع الانوار ، صص 270 ، 308 ، 315 ، 464 ، 675 ، مقالات شمس ، صص 21 ، 86 ، 130 ، 286 ، 361 ، مجموعه آثار فارسى شيخ اشراق الدّين سهروردى ، ص 374 ، حديقة الحقيقة ، شيخ الاسلام احمد جام ، ص 160 آمده و حديث نبوى به شمار رفته .
شرح
( 33 ) ص 117 ، لاكد و لارد و لا جمع : بدين صورت در مراجعى كه در دسترس بنده بود ديده نشد .
( 34 ) ص 121 ، گجرات : سرزمينى است در مغرب پنجاب ، جزو كشور پاكستان كه جمعيت آن 750458 تن و 87 درصد آن مسلمان مىباشند . به سال 326 ق . م اسكندر از آنجا گذشت .
سلطان محمود غزنوى ، تيمورلنگ ، و نادر شاه آنجا را فتح كردند . ( نقل به اختصار از فرهنگ معين ، ج 6 ، " اعلام " ص 1680 ) .
( 35 ) ص 123 ، ملتان : شهريست در پاكستان در ناحيه پنجاب كه 190100 تن جمعيت دارد و مركز صنايع ميكانيكى و نساجى است . ( فرهنگ معين ، ج 6 ، ص 2014 ) .
( 36 ) ص 126 ، من صمت نجى : هركه خاموش بود رست : حديثى است و در احاديث مثنوى ، ص 219 " به نقل از " مسند احمد ، ج 2 ، صص 159 - 177 ، و احياء العلوم ، ج 3 ، ص 80 و جامع صغير ، ج 2 ، ص 174 و كنوز الحقائق ، ص 130 : " آمده است و مؤلف فقيد شعر مولوى :من صمت منكم نجا بد يا سهاش * خامشان را بود كيسه و كاسهاش( مثنوى 642 / 18 )
را اشاره بدان حديث دانستهاند .
اين حديث در ترك الاطناب فى شرح الشهاب ، ص 184 ، امثال و حكم ، ج 4 ، ص 1734 ، التصفية فى احوال المتصوفه ، ص 104 " نيز آمده است .
وحشى مضمون اين حديث را در بيتى چنين مىآورد :خموشى پردهپوش راز آمد * نه مانند سخن غماز آمدو سعدى راست :زبان بريده به كنجى صم بكم * به از كسى كه نباشد زبانش اندر حكم