قدم به خلوت ما نه كه بي فروغ رخت * شب فراق على را سحر نمىآيد
( وله أيضا ) :
خطش أشوب جهانست وير آمد جه كنم * جان من ازئر بيمار برآمد جه كنم
كفته بودم كه تنوشم مي ان شوخ جهان * جام وردست ز درمست ور آمد جه كنم
عهد آن بود كه با كس نكشايم رازش * لبك ان أشك روان ابرده در آمد جه كنم
زاهدم وندم وسرمست برو خرده مكير * روزى من ز قضا اين قدر آمد جه كنم
جون ببالين من آمد ز فرح مردوم يبش * أي على عمر عزيزم بسرآمد جه كنم
( وله أيضا ) :
جون روز وصل زود كذشت وشب فراق * غمگين جزا شويم كه اين نيز بكذرد
( وله أيضا ) :
بر سينة شرحهاى فروان كه تيغ هجران كرد * مجال تست تن من كه شرح نتوان كرد
( وله أيضا ) :
كفتم خبري كوي مرا كفت دهن نيست * ابرام نكردم جه كنم جاى سخن نيست
( وله أيضا ) :
زمانه با دل تو عهد بىوفايى نيست * اكر جه عهد ووفا نيست در زمانه تو