من بود ، آن حضرت بر آن مطلع بودند و در تقويت و تاييد آن مدتى « 1 » سعى مىنمودند و التفات و عنايت مىفرمودند ، اگر آن بايستنى بود چگونه است كه حالا بر وقوف « 2 » آن نمىروند ؟ و اگر چنانچه در اين طريق خاص كه طريق رابطه است دخلى نداشت چرا منع و زجر نفرمودند و تقويت و تاييد نمودند ؟ چون اين معنى بكرات و مرات در خاطر آمد و زجر و جفاى آن حضرت بسيار شد با خود گفتم كه روز قيامت در محشر اكبر « 3 » در مجمع انبيا و رسل و خواص اولياء خواهم پرسيد كه اين كمينه تفويض امور و اختيار خود بشما كرده بودم و مدتى نيز التفات و عنايت مىداشتيد اگر چنانچه « 4 » آن ، مهم بود بر موجب آن چرا نرفتيد و اگر چنانچه مهم نبود چرا زجر « 5 » و منع نفرموديد بلكه تقويت و تاييد كرديد چون اين خاطر فقير را مضطرب گردانيد خود را به حجره حضرت ايشان رسانيدم و از بىطاقتى خواستم كه آنچه در دل متمكن شده بود بعرض رسانم ، اتفاقا در ملازمت ايشان شخصى بود او را به جهت مهمى بيرون فرستادند و متوجه من شده فرمودند كه در مجمع انبيا و رسل و خواص اوليا چرا با من مخاصمه مىكنى ، منت دار كه آنجا من مخاصمه نكنم بعده فرمودند علمى « 6 » كه سبب الم و تشويش تو شده است من ترا كى فرمودم ؟ تو خود اختيار كردهء تدبير آن را هم تو « 7 » خود مىدانى ، بعد از آن از تنديها فرود آمدند و از روى عنايت و التفات فرمودند كه در امور صبر مىبايد كرد و اعتقاد مريد نسبت به پير ، آن بايد باشد كه داند كه همه احوال او پيش پير ظاهر است و بعضى را مصلحت نيست كه اظهار كند بىواسطه قول و زبان بايد كه جواب يابد و فرمودند كه « 8 » چه شيخ باشد كه در مشرق و مريدان « 9 » او در مغرب و
هامش
( 1 ) - بر : ( مدتى ) ندارد
( 2 ) - مى ، چپ : بر وفق آن
( 3 ) - چپ : در حشر اكبر
( 4 ) - مى : ( اگر چنانچه آن مهم بود بر موجب آن چرا نرفتيد ) ندارد
( 5 ) - مى ، چپ :
چرا منع و زجر نفرموديد
( 6 ) - چپ : عملى كه ، نسخه بدل چپ : عملى كه
( 7 ) - مى :
آن هم خود مىدانى
( 8 ) - بر : ( چه ) ندارد
( 9 ) - مى ، چپ : مريد او در .