اين مصراع را قوى به هيبت خواندند كه : « 1 » مصرع :
چون پلنگان سوى بالا خيز كن .
رشحه : وقتىكه به ترك هستى و خودپرستى مىفرمودند « 2 » خواندند كه مصراع « 3 » :
يكقدم بر فرق خود نه وان دگر در كوى دوست
رشحه « 4 » : وقتىكه بيان سر معيت مىكردند و از ذكر جهر منع مىكردند « 5 » خواندند « 6 » كه مصراع :
نعره كمتر زن كه نزديك است يار .
رشحه : وقتى كه بيان تفاوت قابليات مىكردند خواندند كه : ع « 7 »
به قدر روزنه افتد به خانه تو قمر .
رشحه : در بيان اين معنى كه عشق و محبت موجب ظهور حقايق و معارف است اين بيت خواندند كه : « 8 »
گر عشق نبودى و غم عشق نبودى * چندين سخن « 10 » نغز كه گفتى كه « 9 » شنودى « 11 »
رشحه : در بيان اين معنى كه دوام آگاهى به ترك مألوفات و مأنوسات باز
هامش
( 1 ) - مى : ( مصراع :چون پلنگان سوى بالا خيز كن :رشحه ، وقتىكه به ترك هستى و خودپرستى مىفرمودند خواندند كه ) افتاده
( 2 ) - مج : مىفرمودند مىخواندند كه
( 3 ) - مى ، مج : خواندند كه : ع
( 4 ) - در اين قسمت از نسخه مى چند رشحه پس و پيش شده و از ترتيب افتاده ولى چيزى كسر ندارد
( 5 ) - مى ، چپ : منع مىفرمودند
( 6 ) - مى : ( خواندند ) ندارد
( 7 ) - بر : ( ع ) ندارد
( 8 ) - مج : چپ : كه بيت
( 9 ) - بر : كه شنيدى
( 10 ) - مج ؛ چپ : سخن خوب كه
( 11 ) - مج : بيت ديگر اين شعر مشهور اين است :گر باد نبودى كه سر زلف ربودى * رخساره معشوق بعاشق كه نمودىدر حاشيه نسخه مى : نيز اين بيت بوده ولى در اثر صحافى بريده شده .