او به خواجه على رامتين معروف به عزيزان و از او به خواجه محمد بابا ، سماسى و از او به سيد امير كلال و از او به خواجه بهاء الدين محمد نقشبند بخارى « 1 » مصلح بزرگ طريقه خواجگان كه بعد از او بتدريج بنام نقشبنديه معروف شد و از او به خواجه علاء الدين عطار بخارى و خواجه محمد پارسا و خواجه يعقوب چرخى كه سه تن از خلفا و جانشينان مشهور خواجه بهاءالديناند ، و از مولانا شيخ يعقوب چرخى به خواجه ناصر الدين عبيد اللّه احرار « 2 » غوث اعظم و روحانى نافذ فرمان در تمام ماوراءالنّهر كه بر مسند ارشاد قطبى مدار عليه و در بست و گشاد كارها و حل و عقد مردم ، سياستمدارى مشار اليه بود صاحب رشحات مىنويسد : مطابق روايت ابو طالب مكى در كتاب قوة القلوب ، حضرت امام جعفر صادق ( ع ) را دو نسبت ثابت است يكى بوالد بزرگوارش امام محمد باقر و از او به آباء كرام خود تا حضرت امير المؤمنين على عليه السلام و از او به حضرت رسالت و نسبت ديگر به قاسم بن محمد بن ابى بكر كه پدر مادر آن حضرت است و از فقهاى سبعه مدينه و از سادات و بزرگان تابعين و او را به سلمان فارسى و او را به ابو بكر و او را به حضرت رسول اكرم ( ص ) چنان كه در آغاز سلسله ثالث گفته شد .
چند اشكال بر سلسله ثالث :
بر سلسله ثالث كه مخصوص فرقه
هامش
( 1 ) - رشحات ص 11 - 13
( 2 ) - رشته اتصال اين سلسله را فقط تا خواجه ناصر الدين عبيد الله احرار كه قطب و مقتداى اين فرقه در نيمه دوم قرن نهم بود ، ذكر كرديم و ادامه داديم زيرا در كتاب رشحات عين الحيات كه موضوع سخن ما است نيز اين رشته بنام وى منتهى مىشود و زندگانى ثمربخش خواجه احرار در سراسر قرن نهم ادامه داشت يعنى در سال 806 پا به عرصه وجود گذاشت و در سال 895 هجرى رخ در نقاب خاك كشيد .