غجدوانى سعى كرده است تمام آداب و سنن و اصول و قواعد سير و سلوك را در سير طريق در چند عبارت شيوا و موجز آن هم به زبان فارسى تدوين كند كه تا آن زمان گويا در عالم عرفان چنين ابتكارى سابقه نداشته و اين خود نمودارى از تجليات روح ايرانى در عرفان و تصوف اسلامى است و آن هشت اصل طريقه خواجگان ، چنين است :
1 - هوش در دم 2 - نظر بر قدم 3 - سفر در وطن
4 - خلوت در انجمن 5 - يادكرد 6 - بازگشت
7 - نگاهداشت 8 - يادداشت .
صاحب كتاب رشحات اين هشت اصل را با سه اصل ديگر كه بعدا افزوده شده است در يازده رشحه مورد تفسير و تجزيه و تحليل قرار داده بدين ترتيب كه ابتدا هريك از اين اصول با چند جمله كوتاه و بليغ شرح و تفسير و سپس اقوال مشايخ اين طايفه را كه آميخته با توجيهات و تعبيرات عرفانى است مشروحا نقل كرده است .
اما در خصوص ترجمه احوال خواجه عبد الخالق ، بهتر آن دانستم كه در اين مقدمه چيزى ننويسم ، زيرا صاحب رشحات تا جايى كه به منابع و مآخذ دسترسى داشته در شرح احوال و ذكر اقوال خواجه به حد كافى بسط مقال داده است و در كتب تاريخى و تذكرههاى رجال صوفيه هم زايد بر آن چيزى كه در كتاب رشحات آمده مطلبى ديده نمىشود در اين صورت هرچه درباره ترجمه احوال خواجه عبد الخالق غجدوانى در اين مقدمه نوشته شود از قبيل تكرار مكررات است ، حقيقت اين است همانطورىكه درباره زندگانى خواجه ابو يعقوب يوسف همدانى گفتيم درباره خواجه غجدوانى نيز بايد بگوييم
رشحات عين الحيات ( فارسي ) — صفحة مقدمه مصحح 47
مساهمون: على بن حسين واعظ كاشفى
صمقدمه مصحح ٤٧