خواص مقربان است ، كما قال « 1 » تعالى :
لا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنا
و قال « 1 » تعالى :
إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ ،
اما معيت صفاتى : معيتى است بحسب علم و قدرت و ساير صفات حضرت الوهيت ، كما قال « 1 » تعالى :
قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً
و قال « 1 » تعالى :
إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ *
و مقصود حضرت مولانا سعد الدين قدس سره « 2 » قسم اول است « 3 » از دو قسم معيت ذاتى و اللّه اعلم « 4 » .
ذكر ملاقات « 5 » و مقالات مولوى به شيخ عبد الكبير يمنى قدس سره :
پوشيده نماند كه مولد حضرت شيخ ، حضرموت است كه يكى از شهرهاى يمن است و ايشان در مبادى حال و اوان طلب ، اكثر ديار عجم و بلاد عرب را سياحت كرده بودهاند و بعد از بيست سال در حرم مجاورت نموده و در وقت خود ، شيخ حرم و مرجع طالبان بودند خدمت مولانا علاء الدين عليهالرحمه كه در آن اوقات كه مجاور حرم محترم زادها « 6 » اللّه شرفا و كرامة بودهاند به حضرت شيخ بازگشت بسيار مىكردهاند و منظور نظرات عنايت ايشان مىشده و معارف و لطائف مىشنيده و بعضى از آن اينست كه ايراد مىيابد :
خدمت مولوى مىگفتند كه روزى شيخ از من پرسيدند كه ظلم چيست ؟ گفتم وضع شىء در غير موضع ، فرمودند كه دل محل ياد كرد « 7 » حق است هرچه غير حق آنجا نهند ظلم است .
مىگفتند كه « 8 » شيخ از من پرسيدند كه ذكر كدام است ، گفتم لا إله الّا اللّه ، فرمودند كه : ما هذا الذكر ، هذا عبادة ، گفتم پس شما بفرمائيد فرمودند كه ذكر آنست كه بدانى كه نمىتوان دانست ، و هم شيخ فرمودند كه روى در جهل مىبايد آورد و نيت نماز
هامش
( 1 ) - مى ، چپ : قال اللّه تعالى
( 2 ) - مى : قدس اللّه سره
( 3 ) - بر : قسم اول است ، از معيت ذاتى و اللّه اعلم
( 4 ) - مى : و اللّه اعلم بالصواب
( 5 ) - مى : ملاقات و مقامات
( 6 ) - مى ، مج ، چپ : زاده الله
( 7 ) - مى ، چپ : ياد كردن حق
( 8 ) - بر : رشحه ، مىگفتند .