ليكن بسبب عوارض روزگار و نوائب ليل و نهار اين معنى پيوسته در عقده تأخير و تعويق مىافتاد و گره بسته از رشته تاليف « 1 » نمىگشاد تا بعد از شانزده سال در شهور سنه تسع و تسعمائة آن داعيه قديم تجديد يافت و خاطر بجمع و ترتيب آن شتافت و آنچه از احوال و اطوار سلسله خواجگان و خلفاء و اصحاب ايشان طبقه بعد طبقه در كتب معتبره اين طايفه بزرگوار بتفاريق ديده بود و يا از حضرت ايشان و ساير عزيزان اين سلسله بىواسطه و بهواسطه شنيده با ترتيبى لايق و تركيبى « 2 » موافق درين مجموعه درج نمود و آن را بذكر شمايل و مناقب حضرت ايشان كه مقصود اصلى اين تصنيف « 3 » و علت غائى اين تاليف آن بود ، باتمام رسانيد و بايراد احوال و مقامات و شرح اطوار و كرامات آن حضرت مسكية الختام « 4 » گردانيد و در اين كتاب « 5 » هرجا كه لفظ ، ( حضرت ايشان ) بر سبيل اطلاق ايراد نمود ، مراد حضرت ولايت پناهى « 6 » عبيد اللهى بود قدس الله تعالى سره « 7 » و اعلى ذكره و هرجا از معارف و لطائف اين طايفه عليه روح الله تعالى ارواحهم و نور اشباحهم نكته پرداخت عنوان آن را به جهت فاصله بلفظ ( رشحه ) موشح و مرشح ساخت و در باقى مواضع هرجا به فاصله احتياج افتاد ، دايره صغيره ( * ) آنجا نهاد و چون اين فيض نورسيده ، رشحات جانفزا بود از عين الحيات « 8 » قلوب ارباب علم و عرفان و اصحاب ذوق و وجدان ترشح نموده و بساتين صدور طالبان صادق الاخلاص و محبان كامل الاختصاص را تازگى و طراوت افزوده ، ازين جهت مسمى شد « 9 » به رشحات عين الحيات ، و از عجايب اتفاقات آنكه تاريخ اتمام كتاب رشحات از عدد حروف وى كه نهصد و نه است اتفاق افتاد ، چنانچه از قطعه و رباعى آخر كتاب مستفاد است ( و اللّه يهدى الى الرشاد ، ) ملتمس از طالبان طريق و سالكان سبيل تحقيق ، آنست كه چون وقت شريف ايشان از مطالعه احوال و اطوار و معارف و حقايق اين عزيزان خوش گردد ، متصدى اين جمع و ترتيب را كه پريشانتر است از هر پريشان ، و اميدوار به رابطه محبت درويشان ، در آن وقت از گوشهء خاطر عاطر فرونگذارند . و
هامش
( 1 ) - مى ، مج : تأليف و تلفيق ، چپ : تأليف و تلفيف
( 2 ) - بر : و تركيب
( 3 ) - بر : از اين تأليف
( 4 ) - مى مسكنه الختام
( 5 ) - بر : در اين مجموعه
( 6 ) - چپ : ولايت پناه عبيد الله بود
( 7 ) - مج : ( و ) ندارد
( 8 ) - مى : از عين عنوان قلوب :
( 9 ) - مى : مسمى برشحات عين الحيات شد